اينکه هميشه دلت ميخواد با يکی درد ودل کنی .

اينکه ميخوای تسکينت بده ...اينکه ميخوای همون چيزی رو بگه که تو ميخوای.

اينکه گاهی حس ميکنی چقدرخوشحالی يا چقدر غصه داری

اينکه گاهی از خودت بدت مياد و اونی نيستی که آرزوش رو داشتی

اينکه فکرميکنی جدی جدی داری بزرگ ميشی ...اصلا بزرگ شدی و هنوز هيچ کدوم از اون کارای مهم زندگيت رو شروع نکردی.

همه اينها باعث ميشه که يه روز که توی محل کارت نشستی و روی ميزت پر از کاغذه و دلت حسابی گرفته بيای اينجا و به ياد روزهای شيرين دبيرستان يادداشت روزانه بنويسی .

 

 

لینک
۱۳۸٤/۱٠/٢٤ - نیلوفر