فيمينيسم

در خبرها خواندم که خانمی که به نوعی پايه گذارفيمينيسم درآمريکا بوده چند روز پيش فوت کرده .درباره اون ميگفتند که برای اولين بار گفته که زنها ميتونن به جز همسر ومادر چيز ديگه ای هم باشن و اينکه روی حق سقط جنين توی آمريکا خيلی تلاش کرده .من ميدونم که زنها ميتونن به غير از مادروهمسر بودن خيلی چيزای ديگه هم باشن ولی اينم ميدونم که به غير از زنها هيچ کس نميتونه مادر و همسر باشه . دوستی دارم که يه بچه ۳ساله داره ...دوست من دختر مهربون و از خود گذشته ايه ...اون با تولد پسرش همه زندگيش عوض شد.کارش تحصيلش همه چيزش درپسرش خلاصه شد .پسری که الان بهترين ۳ساله دنياست.با وجود همه کمبودهای زندگی درايران (مالی و فرهنگی) پسر اون بهترين تربيتی رو که ميتونسته داشته .ولی اين روزا وقتی به دوستم نگاه ميکنم به جز مادر بودن درش هيچی نميبينم .ميدونم پسر اون هيچ وقت ۳ ساله نميمونه ولی ميبينم که اون داره هميشه مادر يه کودک ۳ ساله باقی ميمونه. و اين هميشه بزرگترين تضاد ذهن منه .اينکه تو چطور ميتونی مادر خوبی باشی ولی تنها مادرنباشی .اونم توی جامعه ايران که امکانات هيچ کدوم رو برات فراهم نميکنه. تو اينجا نميتونی مطمئن باشی که فرزندت رو در مهدکوک ها درست آموزش ميدن که نميدن.ونميتونی مطمئن باشی که کارکردن و خونه نبودنت به فرزندت صدمه نميزنه که ميزنه . تنها کسايی که کمی در اين زمينه موفق بودن آدمايی مثل مادرمن بودن که سعی کردن با سختی کشيدن زياد کارشون رو حفظ اما خيلی کم کنن . که اونم در شرايط امروزه دنيا بی معنی شده . ولی اگه يه روزمجبور بشم انتخاب کنم بدون هيچ ترديدی ميدونم که مادر بودن رو انتخاب ميکنم .

تعطيلات و امارات

ما از فردا به مناسبت ۲۲بهمن و عاشورا که از قضای روزگار امسال کنار هم شدن عازم امارات متحده عربی (بهشت دست يافتنی ايرانيان) هستيم . من از هيچ جايی به اندازه دوبی با همه ظاهر دورغی اش متنفر نيستم ولی وقتی مجبوری بين توی صف ايستادن برای گرفتن قيمه نذری در فستيوال سياه سالانه ايرانيان ودوبی يکی را انتخاب کنی .... سعی ميکنم اتفاقات سفرم را اينجا بنويسم(اگر دسترسی به اينترنت آسان بود!)

 

يه مقاله خيلی عالی درباره ابراهيم گلستان وادبيات انقلابی از عباس ميلانی:

http://www.sharghnewspaper.com/841116/html/v11.htm

لینک
۱۳۸٤/۱۱/۱٧ - نیلوفر