سرودهای انقلابی

ديروز توی تلويزيون ايران داشت مثل هر ساله دهه فجر آهنگ الله الله با صدای رضا رويگری رو پخش ميکرد روی تصاويری از انقلاب ومردم وخون و ... من نميدونم چرااين سرودهای انقلابی رواينقدردوست دارم...اينکه تو متولد زمستون ۵۷ باشی به نظرم کافيه .من همه خاطرات زيبای دوران کودکی ام در بين همين سرودها گذشته ...تزئينات کلاس با کاغذ رنگی خواندن سرودهای شاد (با هر مضمونی ...ولی شاد ...) من هنوزم همه (هوا دلپذير شد ..گل از خاک بردميد )رو حفظم ...اين خاصيت همه موسيقی های pop در همه دنياست ...اينکه تو اصلا  به معانی فکرنميکنی ...درموقعيت خفقان دوران مدرسه رفتن ما  ...وقتی حتی پوشيدن جوراب سفيد ممنوع بود فکر ميکنم خيلی طبيعه که من از همه اين سرودها حاطره خوب دارم ..ديشب با نگاه کردن به تصاوير د شنيدن سرود چشمام خيس اشک شده بود ...درست نميدونم چرا ..دلم برای کودکی ام تنگ شده بود؟برای دورانی که بدون کوچکترين توجه به معانی از خوندن و بالا و پايين پريدن لذت ميبردم؟ يا دلم برای جوونهای توی تصاوير ميسوخت؟ که خيلی زياد شبيه الان ما بودن که از ته دل فرياد ميزدن که دستاشون خونی بود وهيجان زده بودن ...يا دلم برای مارش آرووم سرود الله الله تنگ شده بود که شايد تنها آهنگيه  که منو واقعا به گريه ميندازه ...چرا ؟

تشکر

از همه دوستای خوبم که اومدن اينجا  و حرفای منو خوندن ممنونم ... سعی ميکنم هر روز اينجا چيز بنويسم ...من به داشتن دوستای ماهی مثل شما افتخار ميکنم

لینک
۱۳۸٤/۱۱/۱٥ - نیلوفر